Utwory barokowe
Utwory pisane w baroku były oparte na kilka zasadniczych pojęciach i formach konstruowania rzeczywistości. Przede wszystkim zasadniczym nurtem, wokół którego skupiało się tworzenie utworów barokowych, był marinizm – był to nurt stworzony przez Gimbattiste Marino, który głosił brak renesansowej równowagi pomiędzy treścią a formą, narzucał kwieciste sposoby formułowania utworów i budowania ich kompozycji. Opierał się na wielu metaforach, porównaniach, rozbudowanych epitetach. Stosowano w utworach takie środki artystyczne, jak paradoks, czyli budowanie błyskotliwych wypowiedzi na podstawie dwóch pozornie sprzecznych tez czy twierdzeń; gradacja, czyli tak zwane stopniowanie, polegające na wymienianiu cech przedmiotu czy osoby zgodnie z malejących czy rosnącym nasileniem. Często do wytworzenia momentu zaskoczenia używane były techniki antytezy, podobne do paradoksu, jednak polegające na zestawieniu sądów przeciwnych sobie, niezgodnych.